در سوگ موسی زمان : جناب منظری

بیـائیـــد مـــــردم تمــــــاشا کنید               نشاید کہ این گفــتہ حــــــاشا کنید

کہ موسی زاسطورہ آمد برون                بظاھــــرھم اوبود و ھم از درون

بہ فرعون ملعون ندا دادہ گفت:               چسان ظلمت ونور گــردند جفت؟

ردای ستم لایــــق ریش  تست                خلافــــت بہ کشتاردر کیش تست

مــرادین حــق بایدو مھر خلق                ترا آن امامـــت  سزاوارو دلــــق

اگر چــــند نہ گفتنم نفــی جان               شود باز گــویـــم ،نگــویم کہ ھان

بدین تیـــــر سوزان مـوسائیم               بـــــہ گفـــتار و کـــــردار انسانیم

کشم پردہ از چـــھرفرعونیت               کنم برملا قھـــــــرفـــرعــــــونیت

نمــــودم خطــــای ولایت اگر             مصون از خطــــا  نیست  نوع بشر

خطا را بشستم مـن ازاعتراف            کہ این بـودخـــــود بھترین اعتکاف

نباشد پناھی بجز مھــــر خلق            نماند بہ کس تخت واین  تاج  ودلق

منم اینک آن موسی حق منم           کہ پــــردہ زفــــرعــــــونھـا بر کنم

بہ ھوئی کہ تیرش زنفی و نی است          بہ آھی کہ سوزش زنای نی است                 

بسوزانم ارگ ستمگر ھمــــہ          بیــارم بخلـــــق انـــــدر آن ھمھمہ

کہ آزاد گــــردند حتی زدین           نـــــدارند اگر خـــــود بکیشی یقین

بدین گفتہ آئین خود آب داد              دل اھل دیــــن صــــد تب وتاب داد

در آزادگی زیست ورفت ازجھان        بسوگش  نشستہ زمیــــن و زمان

                                            

 

          عزيز بلوچ